Bohumín Stacja kolejowa

Stacja kolejowa Bohumín przy Adam Mickiewicza 67 rozpoczęła się w maju 1847 roku. Pierwszy pociąg wjechał z Morawskiej Ostrawy 1 maja, kiedy ostatnia część linii kolejowej północnej cesarza Ferdynanda (SDCF) z Lipníka została ukończona. Dworzec kolejowy został celowo zbudowany poza zabytkowym miastem Bohumín na terenie bagiennym na terenie sprzedanym przez hrabinę Roudnická SDCF. Intencja ta została sprowokowana przez opór - ks. Josef Plasuña z Wiednia sprzeciwił się budowie poza parafią.

W pierwszych dniach, ruch był prosty. Stacja miała jeden tor transportowy, kilka magazynów, warsztat i inne trasy operacyjne. Całe to miejsce było otoczone ogrodzeniem, a pociągi przechodziły przez duże drzwi. Sytuacja zmieniła się z czasem - w 1848 Poczta dodała, w 1849 roku telegraf i poczta kolejowa Vienna-Bohumín rozpoczęła się w 1850 roku. W 1855 roku stacja otrzymała kolejne rozbudowa trzech budynków.

Połączenie z Prusami zostało otwarte w 1848 roku. Pierwszy pociąg wystartował 1 września, ale pasażerowie dotarli tylko do rzeki Odra - tam przełączyli się na sprężynę, a po drugiej stronie wsiadli do gotowego pociągu. Stały most nad Odrą został otwarty 3 września 1849 roku. Ten most przetrwał okupację pruską - żołnierze zniszczyli go w 1866 roku, ale w 1867 roku został przywrócony. Od 1867 roku kolej Košicko- Zamín (KBD) została zbudowana wraz z SDCF z własną stacją i urządzeniami operacyjnymi. Następnie obie spółki zgodziły się na udział w strukturze żeglugi SDCF.

Budynek transportowy został zaprojektowany przez inżyniera Karl Hummel i zbudowany w 1847 roku. Budynek miał dwa prostopadłe skrzydła czteroosiowe, parter i schronienie wzdłuż stacji. W latach 1868-1870 został odbudowany przez architekta Theodor Hoffman - został przekształcony w dachy siodłowe. Największa transformacja nastąpiła w latach 1901-1904, kiedy budynek został rozszerzony na północną stronę i otrzymał symetryczną formę z reprezentatywnym przedsionkiem w centralnej części. Architekt Eduard Kramer łączy elementy secesyjne z oryginalną architekturą. W ciągu XX wieku stacja przeszła przez kilka renowacji - w 1994- 1995 roku została przywrócona do stanu 1904 roku, w 2017- 2018 dach i drzwi zostały zastąpione i nowy kolor został przywrócony, w 202020- 2021 roku odbyła się obszerna rekonstrukcja 63 milionów koron koncentruje się na oknach, drzwi, elewacji, ogrzewania i nowej mobilności.

Stacja rozwiązała również praktyczne problemy. Od początku nie było wody - importowanej w beczkach. Dlatego też w 1847 roku zbudowano pierwszą elektrownię wodną według projektu Karl Hummel. Był to dom piętrowy z wodociągami w osi i wiązany na bokach. Z czasem dodano kanały wodne - z Zábátí (1872), Skřežona (1894) i z Odry (1913). W 1905 roku KBD zbudowało żelazny betonowy wodociąg w lokomotywie z cylindrycznym zbiornikiem w betonowej obudowie ozdobionej łukiem. W latach 30. do 40. dołączył do innej unikalnej stacji wodnej.

SDCF zbudowało dla swoich pracowników kompleksowe domy mieszkalne i baraki. Najstarszy dom typu (nr 135) pochodzi z 1870 roku - to dwupiętrowy dom z ryzalnością boczną. Dwupiętrowy dom usługowy z betonowego muru (projekt typu nr 160, nr 384) został również zachowany, a jego lustrzane powielanie jest widoczne w domach nr 297 i 239 na ulicy kolejowej.

Stacja Bohumín pozostaje jednym z najważniejszych węzłów kolejowych w regionie. Jego budynki opowiadają o rozwoju kolei - od pierwszych lat z tymczasowym mostem przez Odrę do architektury secesyjnej, która zachowała swój kształt po ponad 120 latach. Dla odwiedzających jest bogactwo historii i technologii zawinięte w każdy kamień.