Kamenný most v Písku Most

Dziś, kiedy turysta chodzi po piaszczystym moście kamiennym, chodzi po jednym z najstarszych czeskich budynków. Most, który jest nieoficjalnie nazywany Jeleni - według jej nazwy - został prawdopodobnie zbudowany w trzecim kwartale XIII wieku, tj. pod rządami Přemysl Otakar II. Jest to najstarszy zachowany kamienny most w Czechach i historycznie drugi po wymarłym moście Juditina w Pradze. Przez długi czas jednak nie miał oficjalnego imienia; Dopiero w 2007 r. spór został zakończony decyzją o nazwie go Kamenný most v Písku. Ale miejscowi nazywają to Starym Mostem.

Sama konstrukcja jest pomysłowym znakiem czasu: most został zbudowany na suchym lądzie i dopiero po jego ukończeniu została sztucznie przeniesiona do nowego koryta przechodzącego pod nim. Chociaż budowa sięga XIII wieku, pierwsze pisemne odniesienia pojawiają się dopiero w 1348 roku, kiedy Karel IV. wspomniał o tym dekretem, który nakazał, aby grzywny zebrane w mieście były wykorzystywane do utrzymania mostu.

Most stał się kluczowym punktem Złotego Szlaku, który połączył Bałtyk z Morzem Śródziemnym. Po przejściu przez most sól została przewieziona z Bawarii do magazynu soli piaszczystej; zniknęła ona po 1707 r., kiedy patent Habsburg nakazał sprzedaż soli w Republice Czeskiej wyłącznie z Habsburg Solivary. Od 1797 roku wzdłuż mostu od Vodňan do Blatná i Nepomuk znajduje się iracka droga. Most był tak ważny, że państwo przejęło go w 1825 i dwa lata później do swojej administracji.

Konstrukcja to konstrukcja gotycka o długości 109,75 m i szerokości 6,25 m, o podłożu 4,5 m. Stoi na sześciu filarach i tworzy się przez siedem łuków. Do tej pory zachowało się sześć oryginalnych łuków o zasięgu 7,0- 8,2 m; od 1768 roku pochodzi łuk segmentu 13 m, zaprojektowany do przejścia przez tratwę. Most pierwotnie miał dwie wieże most na obu końcach - pierwszy zawalił się w 1768 roku podczas powodzi, drugi rozmyślnie zburzony w 1825 roku z powodu ruchu drogowego. Ich fragmenty można zobaczyć na lewym brzegu, gdzie udali się podczas napraw mostu.

Dziś na moście są picco repliki barokowych posągów. Najsławniejsza jest Kalwaria z XVIII wieku autorstwa chimelickiego artysty Jana Hammera; pokazuje Maryję Dziewicę, Maryję Magdalenę i apostoła Jana z Chrystusem o wymiarach sześciu metrów. Replikacja tych posągów sięga 1997 roku. Pozostałe posągi to Jan Nepomucký z dwoma aniołami i Saint Anna Samothird z Saint Anthony z Padwy; zostały odrestaurowane i wystawione od maja 2010 roku w Muzeum Pralnictwa.

Ogólna odbudowa w latach 1994- 1996 zapewniła zakotwiczenie fundamentów w skale, która okazała się skuteczna - most również przetrwał katastrofalne powodzie w sierpniu 2002 roku. Woda wzięła barokowy posąg anioła i większość kamiennych poręczy, a poziom sięgnął do dwóch metrów nad drogą. Dziś most jest zabytkiem kultury narodowej, który powinien być odwiedzany przez wszystkich zainteresowanych czeską historią i budową.