Kostel Nanebevzetí Panny Marie a svaté Máří Magdaleny Kościół

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Marii Magdaleny w Hlumie Świętej Maryi zawdzięcza swoją egzystencję średniowiecznej tradycji pielgrzymki, którą wypędziła w XIII wieku. Początki są związane z legendą znalezionej statuy Madonny w krzakach przy drodze. Zgodnie z tradycją obraz powrócił do swojego pierwotnego miejsca po odnalezieniu i zabraniu do domu, co doprowadziło do budowy drewnianego dachu, a później drewnianej kaplicy. Wokół tej kaplicy była osada, ale od dawna brakowało jej własnej parafii. Rejsy z czerwoną gwiazdą, która odegrała kluczową rolę w regionie, były odpowiedzialne za zarządzanie miejscem pielgrzymki.

Pierwsza wiarygodna wzmianka o hlumie św. Marii ze źródeł papierowych pochodzi z 13 sierpnia 1383 roku, kiedy wspomniano o budynku poświęconym Maryi Dziewicy. W ten sam rok rycerz Heinrich z Reissengrünu ofiarowałem sześćdziesiąt ranek orny ziemia na wzgórze. Około 1400 powstała pierwsza kaplica, a pierwszy wikariusz został krążownikiem Johann Pichelmann. Jednocześnie na miejscu oryginalnego drewnianego budynku założono kamienny kościół. Z tego okresu gotycka statua Maryi Panny i Jezusa pochodzi w tak zwanym pięknym stylu, który stał się sercem miejsca pielgrzymkowego.

Czternasty wiek przyniósł próby. W 1429 roku podczas wojen husyckich Hussite Chlum został zaatakowany, a kościół został poważnie uszkodzony. Po tych wojnach nastąpił powrót do zdrowia. W drugiej połowie wieku, jako Wielki Mistrz Krążowników Nicholas Puchner, kościół został rozbudowany na południowej stronie między 1482- 1492. W 1499 r. powstała w pobliżu kaplicy Trzech Królów, gdzie odbywały się także religie religijne pielgrzymów. W XV wieku Chlum stał się ważnym miejscem pielgrzymki.

XVI wiek przyniósł nowe wyzwania. Konsekwencje reformacji i konfliktów religijnych wpłynęły na to święte miejsce. Protestanci zwolennicy Chluma wpadli w zasadzkę i tymczasowo umieścili własnego kaznodzieję. Chociaż próba przeniesienia Chluma do społeczności protestanckiej nie powiodła się, ważne przedmioty i kosztowności z kościoła zostały zabrane do Cheb, gdzie w kilka lat później spłonęły w jednym domu.

Przełom był битва на White Mountain oraz późniejszy pokój Westfalii z 1648 r., który umożliwił konsolidację i odbudowę życia katolickiego. Kluczowy moment wydarzył się w 1687 roku, kiedy arcybiskup Pragi i wielki mistrz Cruising Order Jan Bedřich z Valdštejna awansowali miejscowego plebania do probostwa. Ta decyzja zapoczątkowała poważną rekonstrukcję. Pod koniec XVII i początku XVIII wieku oryginalny kościół został przekształcony w barokowy kompleks. Stare średniowieczne wieże zostały zburzone w 1686 roku i zastąpione nowymi w 1687- 1691 roku. Kamień fundamentowy nowego kościoła został założony w maju 1690 roku, a wraz z nim powstał nowy prezbiterium, który został ukończony w 1694 roku. W 1697 roku kopuła nad krzyżem została ukończona. Uroczyste poświęcenie miało miejsce 11 maja 1702 roku, a następnego dnia została poświęcona owalna kaplica. Zajęło to najdłuższą budowę korytarza poprzecznego ambicji w latach 1704- 1722. Część kompleksu jest trójskrzydłowym obiektem dużej probostwa, który został zbudowany przez pięć lat.

Dzisiaj Chlum Svaté Maří jest całością, która odzwierciedla długą historię czeskiej pielgrzymki. Pomnik został wpisany na listę zabytków kultury w 1963 roku. W 2016 r. dokonano przeglądu ochrony i rozszerzenia zakresu ogrodu barokowego podczas proboště. Dekret rządowy stał się zabytkiem kultury narodowej z mocą od dnia 1 lipca 2018 r. Obecnie obszar pielgrzymkowy jest ceniony zarówno przez historyków, jak i archeologów oraz przez tych, którzy przybywają jako pielgrzymi w tradycji tak starej jak sam Chlum.