Kostel svatého Martina (Borová Lada) Kościół

Kościół świętego Marcina stał w Novém Světě, dziś części gminy Borová Lada w okolicy Prachatic. Był kościołem parafialnym, a jego cmentarz służył także mieszkańcom okolicznych osad, na przykład z Černé Lady, Hrabětických Lad, Pasek, Šindlova, Zahrádek czy Zelené Hory. Dziś kościoła już nie ma. Zburzono go w roku tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym szóstym.

Opieka duszpasterska powstała tu w roku tysiąc siedemset osiemdziesiątym ósmym. Wtedy przy drewnianej kaplicy Świętego Ducha z poprzedniego roku utworzono lokalię. W tym samym roku zaczęto prowadzić księgi chrztów i ślubów, a księgi zmarłych rok później. W roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym piątym lokalia stała się parafią. Mniej więcej w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku parafię przeniesiono do Nové Hutě.

Kościół wzniesiono w latach tysiąc siedemset dziewięćdziesiątym szóstym i siedemdziesiątym siódmym na miejscu drewnianej kaplicy, w czasach reform cesarza Józefa Drugiego. Zapłacił za niego Fundusz Religijny. Projekt przygotował Josef Binder, budowniczy z Vimperka, a budowę wykonał Johann Hainzer, mistrz murarski z bawarskiego Röhrnbachu. Na początku dwudziestego wieku kościół przebudowywano.

Była to prosta budowla jednonawowa z prezbiterium, czyli częścią dla duchownych, i z niską drewnianą wieżą w zachodniej fasadzie. Dach i wieżę pokrywał gont. Ściany były niezdobione, a fasadę zdobiła jedynie para pilastrów. Wewnątrz znajdowały się równe, trzcinowe stropy, a w zachodniej części nawy stał chór. Wyposażenie także było skromne. Ołtarz główny z początku tworzyło malowidło ścienne przedstawiające świętego Marcina, dzieło Ignáca Gerzicka, organisty z Malého Zdíkova. Dopiero w roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym siódmym zastąpił je ołtarz z obrazem świętego Marcina, namalowanym przez F. Tomaska z Jindřichova Hradce. Organy zbudowano w roku tysiąc osiemset dziesiątym.

Po roku tysiąc dziewięćset czterdziestym ósmym mieszkańcy wysiedlili się z okolicy, a kościół przestał służyć nabożeństwom. W roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym trzecim uznano go za zabytek kultury. Od roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego szóstego urzędy powiatowe i konserwatorzy zabytków starali się o jego odnowienie i rozważali, czy mógłby służyć jako magazyn Muzeum Południowoczeskiego. Jednak przedsiębiorstwa budowlane odkładały remont, więc powiatowy wydział oświaty i kultury zwrócił się w końcu do prokuratury. Mimo to nie udało się nawet zabezpieczyć kościoła. Wandale go niszczyli, a jego wyposażenie rozkradano. Kolejne próby ratunku w latach tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym pierwszym do siedemdziesiątego czwartego również zakończyły się niepowodzeniem.

Ostatecznie kościół przejęła miejscowa rada narodowa Borových Lad. Wystąpiła ona o zniesienie ochrony zabytkowej i o zgodę na rozbiórkę. Kościół był już w stanie awaryjnym, a remont wydawał się zbyt kosztowny. W drugiej połowie roku tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego szóstego został więc zburzony wraz z cmentarzem.